Normen in bestekken: Waarom meer niet altijd beter is.

De cruciale rol van normen in technische specificaties

In een tijd waarin efficiëntie en kosteneffectiviteit cruciaal zijn, is het correct specificeren van normen in technische bestekken van groot belang. Het opstellen van een technische specificatie vereist zorgvuldige keuzes. Een helder en transparant document is essentieel, maar waarom zien we dan zo vaak onnodig lange lijsten met normen? Laten we kritisch kijken naar de zin en onzin van normvermeldingen in bestekken.

Waarom specificeren we normen?

Normen spelen een cruciale rol in het beperken van risico’s en het garanderen van kwaliteit. Door normen op te nemen in een bestek, maak je voor leveranciers en fabrikanten duidelijk aan welke technische eisen een product moet voldoen. Dit bevordert transparantie en eenduidigheid, waardoor fabrikanten zich kunnen voorbereiden en hun producten hierop kunnen laten certificeren.

Echter, hier schuilt een valkuil: het achteloos opsommen van normen zonder kritisch te kijken naar hun relevantie. Dit leidt niet tot meer duidelijkheid, maar juist tot onnodige complexiteit en kosten.

Wat gaat er mis? De gevolgen van overbodige normen

In de praktijk zien we vaak uitgebreide lijsten met normen in bestekken. Soms lijkt het alsof men denkt: hoe langer de lijst, hoe beter het document en hoe hoger de kwaliteit van de specificatie. Dit is echter een misvatting. Te veel normen maken een bestek niet alleen minder overzichtelijk, maar kunnen ook verwarrend werken en leiden tot onnodige administratieve lasten.

Bovendien kan het vermelden van irrelevante of overbodige normen zorgen voor extra kosten en vertragingen, doordat fabrikanten verplicht worden om onnodige testen en rapportages te leveren. Een doordachte en selectieve keuze van normen is daarom essentieel voor een efficiënte en heldere specificatie.

Voorbeeld: Straatverlichting

Laten we eens kijken naar verlichtingstoestellen, en specifiek naar straatverlichting. Stel dat je de veiligheid van een straatverlichtingsarmatuur wilt borgen. Je zou dan kunnen kiezen voor de volgende normen:

EN 60598-2-3, EN 60598-1, EN 60529, EN 60068-2-6, EN 60068-2-14, EN 60068-2-31, EN 60068-2-75, IEC 60227, EN 60320, EN 60417, EN 60603, EN 60695-serie, EN 61347-serie, IEC/TR 62778, enz.

Een indrukwekkende lijst, maar is deze noodzakelijk? Nee! In werkelijkheid hoef je slechts één norm te noemen: EN 60598-2-3. Dit is de productnorm voor straatverlichting en beschrijft alle relevante veiligheidsaspecten. De andere normen zijn hier al in opgenomen.

Fotometrie: Nog een voorbeeld van overbodige normvermeldingen

Ook in fotometrie zien we onnodige normvermeldingen. De Europese norm EN 13032-4 verwijst naar diverse onderliggende normen. Recent werd in een bestek een aanvullend CIE 13.3-rapport geëist, terwijl de EN 13032-4 hier al naar verwijst. Dit leidt opnieuw tot extra kosten en administratieve last, zonder enige toegevoegde waarde.

Horizontale en verticale normen: Het verschil en de impact

Om te begrijpen waarom veel normen overbodig zijn, moeten we het onderscheid maken tussen horizontale en verticale normen:

  • Verticale normen zijn productnormen en beschrijven alle eisen waaraan een specifiek product moet voldoen.
  • Horizontale normen zijn aspectnormen en gelden voor meerdere productcategorieën.

De EN 60598-2-3 is een verticale norm die alle relevante veiligheidsaspecten van straatverlichting bevat. Deze norm verwijst naar horizontale normen zoals EN 60529 (IP-codering). De testmethodes uit de EN 60529 worden al binnen de EN 60598-2-3 toegepast. Het is dus zinloos om beide normen afzonderlijk in een bestek op te nemen. Dit leidt niet alleen tot overbodige administratieve lasten, maar kan ook de indruk wekken dat extra testen vereist zijn, terwijl dit niet het geval is. Een efficiënte formulering van de specificatie zou zijn: “Het armatuur moet minimaal voldoen aan IP66 volgens EN 60598-2-3.”

Door dit helder en eenduidig te formuleren, voorkom je misverstanden en onnodige kosten.

De onnodige bewijslast en extra kosten

Een lange normlijst in een bestek zorgt niet alleen voor onduidelijkheid, maar kan ook leiden tot onnodige kosten. Hoe? Stel dat een inkoper expliciet vraagt om een EN 60529-rapport, terwijl de fabrikant al een EN 60598-2-3-rapport heeft.

De fabrikant moet dan een extra testrapport laten opstellen, vaak door een extern laboratorium. Dit brengt kosten met zich mee, zonder enige toegevoegde waarde. Uiteindelijk worden deze kosten doorberekend aan de opdrachtgever. Dit is een klassieke vorm van “waste”, zoals we dat binnen LEAN noemen.

Conclusie: Maak bewuste keuzes en vermijd norm-inflatie

Een lange lijst met normen in een technische specificatie biedt geen extra transparantie. Integendeel, het kan juist leiden tot:

  • Extra kosten voor leveranciers door onnodige rapportages.
  • Onduidelijkheid/onzekerheid bij leveranciers.
  • Onnodige vertragingen in het proces.

De oplossing?

Begin met een grondige risicoanalyse en stel jezelf de volgende vragen:

  • Welke risico’s wil je mitigeren? Identificeer de belangrijkste risico’s en bepaal welke risico’s echt relevant zijn voor het project.
  • Met welke normen wil je dit borgen? Kies alleen de normen die daadwerkelijk bijdragen aan het beheersen van deze risico’s en zorg ervoor dat ze actueel en toepasselijk zijn. Controleer hierbij altijd de meest recente versie van de normen, aangezien deze regelmatig worden bijgewerkt.
  • Zijn er dubbelingen in de normen? Controleer of een norm al indirect wordt afgedekt door een andere en verwijder overbodige vermeldingen om complexiteit te voorkomen.
  • Is de gevraagde bewijslast niet dubbel? Stem de gevraagde bewijslast af op het risico. Bij een laag risico kan een verklaring volstaan, terwijl bij een hoog risico een certificaat met een testrapport een betere optie is. Vermijd onnodige certificeringen en rapportages door alleen te vragen wat strikt noodzakelijk is.

Door deze stappen te volgen, voorkom je overbodige normvermeldingen en zorg je voor een transparante en efficiënte technische specificatie. Laten we stoppen met norm-inflatie en kiezen voor doordachte, relevante eisen!

Opdrachtgevers en inkopers spelen een cruciale rol in het correct specificeren van normen, en hun kennis is essentieel voor een efficiënt proces. Door actieve samenwerking met experts, het gebruik van hulpmiddelen en het doorvoeren van trainingen kunnen opdrachtgevers en inkopers bijdragen aan efficiëntere specificaties, minder kosten en een hogere kwaliteit van projecten.


Twijfel over rapporten, certificaten of technische onderbouwing?
Second opinion aanvragen of neem contact met ons op.

Quality and trust as the foundation for sustainable progress.